een lekker dagje Lelystad
|
12 September 2010 | 21:31:24
Lelystad 11 september 2010
tis alweer veeeeeels te lang geleden dat er wat is geplaatst op mijn weblog dus nu eerst maar eens even wat typen.....
De stichting was uitgenodigd om een demo te komen geven tijdens een evenement georganiseerd door de stichting GOL (gehandicapten overleg lelystad). Ik, Emmy en Ina zouden hierheen gaan met mijn hond Guusje en natuurlijk de demo hond Sharon. De dagen daarvoor beloofde het qua weer niet veel goeds maar op de dag zelf was het schitterend weer.
In lelystad aangekomen waren de dames al bijna klaar met het opbouwen van de stand ( goed van mij hé dat ik precies op tijd kwam dat ik niet mee hoefde te helpen :P). Natuurlijk eerst even lekker iets te drinken pakken want het was toch een lange rit !
Na een beetje rond gekeken te hebben ben ik samen met Emmy en Guusje ons gaan voor bereiden op ons “optreden”. Er zou een officiële opening plaatsvinden van dit evenement door de burgemeester en een wethouder van Lelystad. De bedoeling was dat Guusje een microfoon uit een kastje zou pakken wat ze dus eerst moest openen en daarna ook weer moest sluiten. Dit hebben we bij gebrek op dat moment, aan een microfoon, maar een paraplu gebruikt. Dit was geen probleem voor Guusje dus we waren er helemaal klaar voor. Om 12 uur was het zover …. Nog even snel oefenen met een echte microfoon maar dat bleek toch een probleem voor Guusje te zijn omdat metaal niet echt lekker in de bek ligt ! …de oplossing bleek vrij simpel….een flink stuk duck tape en Guusje pakte hem perfect aan. De opening was goed verlopen en daarna hebben we een demonstratie gegeven van wat hulphonden zoal kunnen doen. Er kwamen een hoop positieve reacties vanuit het publiek en het bleek dat veel mensen wel de blinde geleidehond kenden maar niet precies wisten wat een hulphond doet en betekend voor iemand met een lichamelijke beperking.
De stand is ook goed bezocht en volgens mij zijn er aardig wat spulletjes verkocht dus das heel mooi. Zo rond een uur of half 4 hebben we nog een kleine demo voor de stand gedaan met Sharon en Guusje. Er stonden beduidend minder mensen te kijken maar dat was niet zo heel erg want de honden waren allebei erg moe ( net als de baasjes overigens).
Rond 4 uur hebben we de hele boel weer opgeruimd en hebben we nog even wat gedronken en zijn we huiswaarts gekeerd. Ik was rond een uur of 6 thuis maar Emmy en Ina waren iets later…. (ik kreeg van Emmy een berichtje dat ze rond kwart voor 8 thuis was) dus al met al een lange maar geslaagde dag dacht ik zo……
Ik wil natuurlijk Emmy en Ina bedanken voor deze super leuke dag ….
Trainen in Zuidlaren
Dieren/Honden
|
11 Februari 2009 | 00:30:00
Lieve Allemaal,
Zoals ik jullie de vorige keer al vertelde heb ik afgelopen week training gehad in Zuidlaren samen met Daily en Mila.
Het was weer ouderwets gezellig, Wiesje heeft allerlei dingen kunnen oefenen en wij hebben ons van onze beste kant laten zien.
Hierbij even een kleine impressie van de training anders denken jullie nog dat ik de hele dag op de bank ligt te hangen.
We hebben geoefend met en zonder de rolstoel, op trapjes (met het commando vooruit) en een slalom op paaltjes heen, op een laadklep gestaan van een vrachtwagen en nog veel meer.
Maar het belangrijkste is toch het netjes meelopen met de baas en daar aandacht voor hebben.
En volgens Wiesje zijn we allemaal klaar voor een nieuwe baas.
Mooi zo!
Voor mij duurt het nog een weekje en dan ga ik kennismaken.
Wat heeft die Guusje een druk leven
Dieren/Honden
|
03 Februari 2009 | 23:30:42
Hallo lieve allemaal,
Jullie zullen wel denken, wat heeft die Guusje een zwaar
leven!
Altijd maar trainen en werken en geen tijd voor ontspanning.
Nu heb ik gelukkig een baas die begrijpt dat uitbuiken (na
het eten) en relaxen ook erg belangrijk is.
Natuurlijk laat ik geregeld aan Emmy zien dat ik er helemaal
klaar voor ben (een nieuwe baas bedoel ik), van haar hoeft het nog niet zo en
van de opperknuffelaar al helemaal niet!
Maar een poosje geleden kreeg Emmy een complimentje van
Wiesje over mij, ze vroeg zich af of ik ook bij de nieuwjaarsborrel was, ze had
me namelijk helemaal niet gezien.
Ja, hoor zegt Emmy, maar Guusje lag heerlijk rustig naast de
stoel te slapen terwijl er op 10 centimeter afstand ook een hond lag. Emmy is
super trots op mij!
En vorige week was er een trainersbijeenkomst waar Ina en
Emmy ook uitgenodigd waren, omdat er verder niemand thuis was mocht ik mee en
ook daar heb ik me prima gedragen, heerlijk liggen slapen en wie er ook langs
liep ik lette alleen maar op Emmy.
Dan zie je je baasje groeien van trots en ben je blij dat je
ook haar dag weer compleet hebt gemaakt.
Ik ben hier in huis ook de enige hulphond die het voor
elkaar gekregen heeft dat de eigen honden in de bench gaan en ik breeduit op
het kleed mag liggen.
Heb ook al begrepen dat mijn (misschien) aanstaande baas al
eens is wezen kijken op deze site, ik hoop dat je je een beetje een beeld kan
maken van wie of ik ben.
Ben lief aanhankelijk en bij tijd en wijle een heerlijke
dondersteen die haar oren er voor de show op heeft.
Maar dat duurt eigenlijk nooit erg lang omdat ik graag samen
met mijn baas op stap ga en dingen samen doe.
Ben gewoon leuk……….
Vraag maar aan Emmy, Dick en Léjanne.
Dis Bonjour, Guusje
even een update van mij, Guusje!!!
Dieren/Honden
|
12 Januari 2009 | 20:53:07
Lieve allemaal,
Hier is dan weer even een update van mij, Guusje, de blonde
kruising golden/lab die graag hulphond wil worden.
Zoals jullie hebben kunnen lezen in het vorige verhaaltje
zou ik mijn opleiding af gaan maken bij een ander gastgezin van de stichting.
Daar zit ik inmiddels zo’n drie weken, het gezin bestaat uit
Dick (opperknuffelaar), Emmy(trainer) en Léjanne(grote vriendin), naast de
tweevoeters hebben ze ook nog een aantal viervoeters in huis, Skipper, Amber en
dan nog twee katten Dottie en Krummel.
Die katten vinden me erg leuk maar als ze te dichtbij komen
dan word ik toch wat onzeker, ik weet soms niet goed wat ik met ze aan moet.
Het was eerst wel even wennen bij de familie Jansen thuis,
Emmy was ziek en Dick was nog niet eens thuis.
Maar nu is alles compleet en voel ik me hier prima op
mijn plaats, ik probeer me met apport en
al te verstoppen onder de tafel in de kamer…dan kunnen ze lekker minder goed
bij me komen!
Maar dat werkt hier niet zo goed want er wordt niet op
gereageerd, alleen als ik een apport breng dan wordt ik de hemel in geprezen.
Ook gaan we lekker wandelen in het bos al moet ik soms wel
een poosje aan de riem omdat ik te ver wegga naar hun zin en niet op hun let,
hoeft toch ook niet?
Zij letten wel op mij.
Ik heb al begrepen van Emmy dat we binnenkort een training
gaan krijgen samen met Wiesje en andere honden, ben benieuwd.
Het is zover, ook Guusje gaat naar een
nieuw huisje. Niet naar een cliënt, maar naar een andere
trainer. Hier is Guusje best een duveltje, en ze gaan kijken of dat
ergens anders ook zo is en of ze wel geschikt is om als hulphond aan
het werk te gaan.
En al weet Guus niks van wat haar
allemaal te wachten staat, ik heb het er erg moeilijk mee.
Ook al weet je van te voren dat ze een
keertje weg moet, je hecht je toch ontzettend aan zo'n dier. Zeker in
het begin was ze van 's morgens vroeg tot 's avonds laat bij mij en
het is een rare gedachte dat ik straks nooit meer hoef te lachen om
haar maffe smoeltje, of nooit meer boos hoef te worden om alle
kattekwaad wat ze uitvreet.
Vandaag zijn we nog naar het zandgat
gegaan. Het was niet echt lekker weer, maar ook in de regen vermaakt
Guus zich prima in het water. Nat wordt je toch, nietwaar?
Remember,
if a dog was the teacher you would learn things like:
When loved ones come home, always
run to greet them.
Never pass up the opportunity to go
for a joy-ride.
Take naps.
Stretch before rising.
Run, romp, and play daily.
Avoid
biting when a simple growl will do.
On warm days, stop to lie on your
back on the grass.
On hot days, drink lots of water and
lie under a shady tree.
When you're happy, dance around and
wag your entire body.
Delight in the simple joy of a long
walk.
Be loyal.
If what you want lies burried, dig
until you find it.
When someone is having a bad day, be
silent, sit close by and nuzzle them gently..
Van je baasje moet je het hebben..
|
13 November 2008 | 12:51:07
Hallo iedereen,
Hier ben ik weer eens.
Vanmorgen hadden we gelopen, en toen mochten Eslo en ik nog even in de tuin spelen.
Dat vinden we altijd wel leuk!
Na een tijdje kwam Marlies ons weer ophalen, maar ze zag dat het vogelhuisje wat leger was dan vanmorgen.
Er mistten 2 mezenbolletjes. Dat moest ik natuurlijk weer gedaan hebben, dus húp, bak zout in m'n bek. Toen vond ik Marlies niet meer zo lief, was nergens voor nodig.
Werd er wel een beetje misselijk van, maar hoefde niet over te geven.
Even later keek Eslo ook een beetje wazig, dus voor de zekerheid had Marlies hem ook nog maar een lading zout in z'n bek gegeven. Toen moesten aan het touw in de tuin.. En even later zag Marlies dat Eslo wel overgegeven had. En wat zat er in? Jawel, 2 mezenbollen! Met zakje en al, hij had niet eens gekauwd. Gewoon doorgeslikt, wat een mafkees.
Tja, ik geef toe dat ik meestal wel het kattenkwaad uithaal hier, maar nu dus niet.. Nou, zal me voortaan wat beter gedragen denk ik, want zoveel zout is echt wel vies.
1 jaar Guusje
Dieren/Honden
|
14 Oktober 2008 | 18:46:35
Het is alweer een jaar geleden dat ik
op 12 oktober 2007 een wild, blond hondje mee naar huis kreeg: Guusje.
In het afgelopen jaar hebben we veel getraind om
te zorgen dat Guusje een geschikte hulphond zou worden. In het begin
werden de basis commando's geleerd, zitten, liggen, blijven.. Daarna
moest er geleerd worden aan een touwtje te trekken, waarmee kastjes,
deuren en jassen open gingen.
Ik heb me vaak verbaasd over de
intelligentie van die hond, ze had de meeste dingen ontzettend snel
door! Of ze echt hulphond gaat worden, dat weten we nog niet, maar
ons best hebben we in elk geval gedaan!
Vele uren hebben we samen doorgebracht,
ze ging mee naar school, de stad in, uit eten, op terras en zelfs de
kroeg in na schooltijd.
In het afgelopen jaar is Guus echt m'n
maatje geworden. M'n kameraad die altijd zin heeft om mee te gaan,
altijd in is voor een spelletje.
Ook al werkt ze graag voor een koekje,
ik denk dat we allebei het meeste plezier hadden tijdens de vele uren
in het bos en in de polder. Heerlijk achter haar neus aan lopen, dat
vindt ze prachtig.
Het jaar is ontzettend snel voorbij
gegaan, maar aan de andere kant kan ik me niet meer voorstellen hoe
het zonder Guusje was.
Hoe lang Guusje nog bij mij blijft, dat
weet ik niet, maar ik zal haar erg missen als de tijd gekomen is dat
ze moet gaan.
En ook al wil ik haar regelmatig achter
het behang plakken, ze is een tophond en ik hoop dat ze dat straks
ook voor iemand anders is!
Hieronder een aantal foto's van
Guusje's jaar bij mij.
Toen vond ik Marlies niet meer zo lief, was nergens voor nodig. 
